Ranking stron internetowych, najlepsze strony www

Zakon Krzyżacki

  Zakon Krzyżacki - Zakon Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie. W roku 1198 bractwo to przekształciło się w zakon rycerski, którego głównym zadaniem miała być opieka nad niemieckimi pielgrzymami i chorymi oraz walka z niewiernymi. Bracia zakonni rekrutowali się przede wszystkim z rycerzy niemieckich, nosili białe płaszcze naznaczone czarnym krzyżem i dlatego w Polsce nazwano ich Krzyżakami. Na czele zakonu stał wielki mistrz oraz kapitała. W roku 1211 król węgierski Andrzej II sprowadził Krzyżaków na Węgry do obrony granic przed Połowcami. Gdy jednak zorientował się, że dążą oni do utworzenia własnego niezależnego państwa - wydalił ich z granic królestwa. W roku 1226 książę Konrad Mazowiecki nieopatrznie sprowadził Krzyżaków do Polski, aby za cenę nadania w lenno części ziemi chełmińskiej dopomogli mu w podboju i chrystianizacji pogańskich Prusów, zamieszkujących ziemie nadbałtyckie między dolną Wisłą i dolnym Niemnem, a często nękających zbrojnymi napadami ziemie księcia Konrada. Krzyżacy chętnie przybyli i wycisnęli na tej ziemi krwawe piętno. Mając pełne poparcie cesarzy niemieckich i papieży, działali przy pomocy miecza, a także knowań i zdrad. fałszersnv i podstępów.

  Już od razu w rokn 1226 Krzyżacy uzyskali przywilej od cesarza niemieckiego Fryderyka II nadający im ziemie pruskie - na mocy rzekomo przysługujących cesarzowi uprawnień zwierzchnika całego świata - i zezwalający na założenie państwa zakonnego, pozostającego tylko pod luźną protekcją cesarską. Około roku 1234 Krzyżacy sfałszowali przywilej księcia Konrada Mazowieckiego: książę rzekomo zrzekał się w nim przyszłych zdobyczy w Prusach, wyrażając zgodę na utworzenie samodzielnego państwa krzyżackiego. Prawnie zostało ono podporządkowane tylko odległemu papiestwu (patrimonium sancti Petri). a w rzeczywistości stało się niezależnym tworem politycznym, nie uznającym także praw władców; polskich, następców Konrada Mazowieckiego, nawet w odniesieniu do nadanej tytułem uposażenia ziemi chełmińskiej. Podbiwszy Prusy i stworzywszy zręby swego państwa. Zakon sięgnął po dalsze ziemie pomorskie, zdobywając przemocą w latach 1308-1309 Pomorze Gdańskie, i podjął ekspansję w kierunku Litwy i Żmudzi pod hasłem ich chrystianizacji. Podbite ziemie nigdy jednak nie podporządkowały się całkowicie Zakonowi. Wybuchały powstania i bunty przeciwko żelaznym rządom i samowoli Krzyżaków.

  Krzyżacy chcieli zrobić z Torunia twierdzę przeciwko Królestwu Polskiemu. Ale przecież miasto nie nioglo prawidłowo rozwijać się bez polskiego zaplecza. Bramy od strony południowej - Mostowa, Łazienna, Żeglarska, Klasztorna - otwierały mu drogę do Wisły, a przez rzekę -do ziem polskich i całego świata. I choć Krzyżacy nie żałowali starań, by wykorzystywać Toruń w swej polityce ekspansji przeciwko Polsce -Toruń trwał jednak w stałej opozycji wobec swego zakonnego feudała, opowiadał się przy polskim królestwie.

Źródlo: Jan Adamczewski "Mikolaj Kopernik i jego epoka"