Ranking stron internetowych, najlepsze strony www

Mury obronne

  W 1233 roku Krzyżacy nadali prawa miejskie Toruniowi i następnie wznieśli tu swój zamek obronny. Zajmował on teren w kształcie trójkąta, opartego podstawą o Wisłę i wciskającego się klinem między Stare i Nowe Miasto. Około połowy XIII wieku zaczęto Toruń opasywać ceglanymi murami, wznoszonymi na miejscu dawnych drewnianych umocnień. Otoczyły one patrycjuszowsko-kupieckie Stare Miasto razem z rzemieślniczym Nowym Miastem, oddzielonym wewnętrznym obwarowaniem.

  Mury miasta były potężne - ich. średnia wysokość osiągała 6 metrów, a wzmacniało je dodatkowo 30 baszt i bram. Przed murami znajdowała się nie mniej potężna fosa. głęboka na kilka i szeroka na kilkanaście metrów. Wodę do fosy pobierano z rzeczki Mokre. Specjalne jazy gwarantowały też dopływ wody do zbiorników (jeden z nich znajdował się przy zamku krzyżackim), wykorzystywanych także do poruszania młynów i foluszy. Baszty i bramy ozdabiano ceramicznymi fryzami, malowanymi tynkami, co świadczyło o kunszcie miejscowych rzemieślników i bogactwie miasta.

  Mury służyły jednak nie ozdobie miasta, ale przede wszystkim jego obronie. Napastnicy, jeśli nawet przebrnęli fosę - dostawali się na rozległy taras przed murami, który był znakomitym polem obstrzału dla obrońców ukrytych na pomostach za murami, za krenelażami baszt, na piętrach bram. Baszty i bramy były tylku trójścienne, otwarte od strony miasta. Miało to podwójne znaczenie: po pierwsze - ułatwiało dojście obrońcom oraz dostawę broni i amunicji, po drugie - jeśli napastnicy basztę zdobyli, byli odkryci na dalsze strzały i ataki obrońców miasta. prowadziła w roku 1397 do powstania antykrzyżackiego tajnego związku szlachty ziemi chełmińskiej, pod nazwą Towarzystwa Jaszczurczego.

Źródlo: Jan Adamczewski "Mikolaj Kopernik i jego epoka"


Mury obronne w Toruniu