Ranking stron internetowych, najlepsze strony www

Ratusz

Ratusz w Toruniu


  Ratusz zajmuje większą część placu rynkowego. Budowla, rozpoczęta w połowie XIII wieku, dopiero w końcu. XIV wieku oirzymała swój ostateczny kształt, a obecny wygląd - po przebudowach - w wieku XVII, Architektura ratusza wykazuje wyraźne podobieństwo do ratuszów miast flandryjskich (Brugia. Ypres). z którymi Toruń jako miasto hanzeatyckie utrzymywał ożywione kontakty handlowe. Budowniczym ratusza był przypuszczalnie mistrz Andrzej -ówczesny budowniczy miejski, najprawdopodobniej Polak. Jego dzieło zyskało sobie sławę jednego z najwybitniejszych osiągnięć średniowiecznej architektury mieszczańskiej w Europie. Ogromny i w zasadzie ciężki budynek ratusza dzięki pionowym, bogato profilowanym wnękom ma dużo wdzięku i urody.

  Na parterze tego ogromnego gmachu znajdowały się sukiennice, pomieszczenia wagi oraz sądu, a więc: sala sądowa, izba narad sądu, areszt, korytarz, w którym sądzeni oczekiwali na rozprawę. Dookoła parteru - od zewnątrz i od strony dziedzińca - siały rzędy kramów, w których można było zakupić niemal wszystko: od ziół leczących wszelkie niemoce do barwnych i cennych tkanin. Na pierwszym piętrze urzędowały władze miejskie. A więc były tu stosowne do sprawowania władzy i reprezentacji pomieszczenia: sala Radziecka, zwana też salą Senatu, w której odbywały się tajne i uroczyste posiedzenia rady miejskiej; najbardziej sekretne rozmowy prowadzono w znajdującej się obok małej, .,bardzo wykwintnie" ozdobionej salce- Dalej były pomieszczenia kancelarii i Wielka Sala, zwana też Mieszczańską: tu odbywały się co zniakomitsze uroczystości miejskie, wybory miejskich władz, niektóre sejmiki stanów pruskich, tu składano przysięgi wierności krółom polskim i wydawano uczty na ich cześć, 2 okien tej sali królowie oglądali turnieje urządzane na Staromiejskim Rynku, Dalej - sala Królewska, w której od roku 1454 mieszkali królowie polscy podczas bytności w Toruniu.

  Tu w roku 1501 zmarł król Jan Olbracht, co upamiętniono stosowną tablicą. W dniach nieobecności króla sala Królewska była miejscem zebrań III ordynku, tzn. rady 60 przedstawicieli gminu miejskiego, a także miejscem ogłaszania, w obecności burgrabiego królewskiego, wyroków śmierci przestępcom ze stanu szlacheckiego. W izbach wieży ratuszowej od najdawniejszych czasów mieściło się archiwum, a także skarbiec i zbrojownia. No i oczywiście były jeszcze piwnice - o sklepieniach wspartych na granitowych słupach - zachodzące aż pod dziedziniec ratuszowy. Składowano w nich wino i tu też znajdowała się winiarnia miejska zwana Piwnicą Gdańską. Poszczególne piwnice, do których schody prowadziły wprost z rynku, miały swoje oddzielne nazwy: Pod Lwem, Pod Łabędziami, Pod Kogutami, Pod Smokiem, Pod Koroną - od godeł wykutych nad każdym wejściem.

źródlo: Jan Adamczewski "Miklaj Kopernik i jego epoka"